Czy są ludzie toksyczni, czy można ich uniknąć?

W ciągu swego życia nie sposób nie spotkać się z ludźmi, osobami konflitowymi. Mogą to być przełożeni, sąsiedzi, krewni, przyjaciele. Trudno nie współczuć osobie, której szef nie znoszący sprzeciwu jest władcą i panem – uważa, że ma prawo dysponować czyimś życiem. Osobiście sama to przeżyłam. Były to lata mojej młodości, lata 60-te. Byłam ofiarą  niesłusznej oceny mojej pracy przez  przełożonego. Różnych przyczyn można się w tym dopatrywać – jedną z nich była zazdrość. Mój status materialny według mojego przełożonego był wyższy, co nie było prawdą. Czego dotyczyły wyrządzane przykrości? Ocena pracy dydaktyczno- wychowawczej była niesprawiedliwa. Bardzo to bolało i czułam pewną bezsilność. Jedynie można było odwołać się do władz nadrzędnych, ja jednak zasięgnałam przyjacielskiej rady od dyrektora liceum, do którego uczęszczałam.  On mi odradził wnosić skargę, kazał czekać na ocenę ze strony władz oświatowych, rodziców, środowiska. Jego cennych wskazówek posłuchałam. Praca w takiej atmosferze kosztowała mnie utratę zdrowia, silną nerwicą, znosiłam te upokorzenia cierpliwie.  W końcu ten człowiek (mój przełożony) widząc moją reakcję, odwrotną  niż się spodziewał, musiał powstrzymać swój ostrzał i zakończyć atak. Zrozumiał, że go przejrzałam. Ten człowiek posiadał nie tylko jedną cechę toksyczną – umniejszając moją wagę osiągnięć, ale potrafił wpędzić pracownika w poczucie winy. Po mnie jego ofiarą padła inna nauczycielka, musiał mieć ofarnego kozła. Po cięzkiej chorobie (nowtwór płuc) zmarł, ale na łożu śmierci przeprosił mnie za wyrządzone krzywdy.

Do toksycznych ludzi zaliczamy wiele typów – między innymi jest nim zazdrośnik, fałszywiec, plotkarz, manipulant, władczy szef- te osoby sprawiają nam przykrość. Co mamy zrobić w takiej sytuacji?Jak ograniczyć te relacje, nie robiąc krzywdy tym osobom ani sobie?Ci ludzie uwydatniają naszą słabość, wywołują w nas frustracje. Są to ludzie o zaburzonej osobowości, którzy nieustanie oceniają to co robimy i mówimy lub czego nie mówmy i nie robimy. Ci ludzie nie widzą własnych słabości i potknięć. Starajmy się wybierać takich ludzi, którzy pomogą nam zrealizować swój cel. Żyjemy w społeczeństwie, musimy nawiązywać korzystne relacje.

Mądre słowa zachęcają, zainspirują i marzenia nie będą miały granic. Łagodny człowiek osiąga niezmierzone cele. Żeby móc zrealizować swoje marzenia, należy  świadomie kierowąć się wiarą, pewnością siebie, przekonaniem, detreminacją potencjału i samoopanowaniem. One to pozwolą szybko się rozwijać. Te wartości należy kształtować u swoich dzieci.  Jest to proces wymagający, ale z pewnością się opłaci.

Nie ma bowiem dnia, żeby do nas nie docierały wiadomości z radia, telewizji, z prasy. Nastolatek morduje swoją rodzinę, kobieta zabija męża, ludzie molestują dzieci dla zwykłej przyjemności, masowe mordy – można mnożyć te tragedie. Powinniśmy zadać sobie pytanie, co wyzwala takie okrucieństwo, nie wzbudzając u nich żadnych wyrzytów sumienia.

Psychopaci są wszędzie. Może być nią osoba w miejscu pracy, w szkole, w kościele, w każdym środowisku. Psychopaci są ekspertami w kłamstwie i w oszustwie. Ich celem jest zrujnować ci życie, zdradzić. Ciężko jest nam w życiu rozpozać ich na pierwszy rzut oka. Nie są aspołeczni, wręcz mają wyjątkową umiejętność dostosowania się i szybkiej zmiany powierzchowności.Można im przypisać cechy kameleonów na ich zmiany wyglądu. Dostosowują się do tego, co dla nich najkorzystniejsze.  Należysię od nich  izolować, ale jak ich rozpoznać?  Psychopaci to osoby, które nie mają poczucia winy i nie mają żadnych skrupułów z powodu wyrządzonej krzywdy. To osoby, które nikogo nie kochają. Wszędzie widzą pieniądze i sposób jak je zagarnąć.

Starajmy się odsunąć od siebie każdego, którego celem jest pozbawienie naszego życia wartości. Jeśli zdołamy opanować nasze emocje, osiągniemy panowanie nad swoim życiem -wówczas łatwo jest wygrać potyczkę z emocjonalnymi manipulantami. Unikajmy ludzi toksycznych, pozwoli nam to zachować szacunek do samych siebie i innych, którzy na to zasługują.