Data 11 listopada 1918 roku symbolizuje bardzo ważny dzień. Dzień uzyskania niepodległości po ponad 100 latach niewoli. Nie możemy zapomnieć o tej ważnej dacie. Należy przypominać ją całemu społeczeństwu, a szczególnie młodemu pokoleniu. Niech pamiętają, że o wolną Polskę walczyło kilka pokoleń. Walka ta miała różny wymiar: walki powstańcze, zrywy narodowe itp. Najbardziej udało się utrzymać polskość poprzez pielęgnowanie kultury, naszego pięknego języka. Komu to zawdzięczamy? Oczywiście rodzicom, którzy świecili przykładem swoim dzieciom. Nauczycielom, którzy mimo zakazów, uczyli języka polskiego. Należy wspomnieć o artystach, pisarzach, poetach, którzy tworzyli w języku ojczystym. W utworach ich przeważały treści patriotyczne i wzbogacały naszą kulturę narodową. Szczególnie dużo zawdzięczamy naszym wieszczom narodowym: Mickiewiczowi, Słowackiemu i wielu innym. Oni to przez swoją twórczość dążyli do zachowania patriotyzmu wśród Polaków, przedstawiali sposoby walki o niepodległość. Dlatego rocznica odzyskania niepodległości jest okazją, by oddać hołd pokoleniom naszych przodków.
W kształtowaniu uczuć patrotycznych, ogromną rolę winna spełniać polska szkoła. Programy szkolne jak dotąd mało lekcji poświęcają nauce historii. Szkoły powinny zainteresować młodych ludzi historią, prowadzić edukację patrotyczną, ukazywać piękne wzorce naszych bohaterów narodowych. Istnieje wiele pomysłów, wystarczy trochę inwencji twórczej ze strony nauczycieli historii.Należy rozwijać zainteresowanie, poznawać przeszłość naszego narodu, który może być i jest przykładem dla innych. Polacy potrafią walczyć o „wolność waszą i naszą”. Bądźmy z tego dumni.
W związku z obchodami Święta Niepodległości, najczęściej ograniczamy się do organizowania apeli na terenie szkoły. To stanowczo za mało. Młodzieży należałoby w sposób interesujący przedstawić wydarzenia z naszej bolesnej historii. Mam na myśli organizowanie wycieczek do miejsc związanych z odzyskaniem niepodległości, a takowe w Polsce są.
Patriotyzm utrzymujemy na konkretnej kulturze i obyczajach i to należy młodzieży ukazywać. Przez niektórych patriotyzm jest różnie rozumiany. W patriotyzmie nie ma miejsca na nienawiść dla innych narodów. Inne jest pojęcie nacjonalisty, który uważa, że jego naród jest najlepszy, wywyższa go ponad inne, nie ma szacunku do innych narodów.
Pamiętam jako dziecko sześcioletnie i z opowiadań mojej Matki, że nasze ziemie były gościnne. W Polsce mieszkało wiele różnych narodowości. Polska była różnorodna. Byli tu Żydzi, Ukraińcy, Litwini, Tatarzy. Akceptował to nasz wódz narodowy Józef Piłsudzki. Żydów uważał za narodowy element rzeczywistości polskiej i obca mu była ksenofobia. Nie było widocznego muru, który by dzielił nasz kontynent.
Obecnie zauważa się w organizacjach takich jak Młodzież Wszechpolska, Ruch Narodowy wiele agresji i braku zrozumienia dla ludzi o innym pochodzeniu, kolorze skóry, przekonaniach religijnych. Młodzież ta ukazuje swój egoizm, zanika wrażliwość na wartości życia ludzkiego i godność każdego człowieka. Obrzucanie inwektywami, wykrzykiwanie haseł „Polska dla Polski” i „Polska dla Polaków” budzi wielki niesmak i nie przynosi chluby naszemu narodowi. Czy tak postępują chrześcijanie, katolicy? Zgadzam się z tym, że jest demokracja, wolność słowa, wyrażanie swoich myśli, ale są granice, którch nie można przekraczać. Przytoczę słowa Jana Pawła II: „demokracja bez wartości, przeradza się w totalitaryzm”. Racją bytu każdego państwa jest suwerenność społeczeństw, Narodu, Ojczyzny – my Polacy najbardziej to doceniamy. Nauczyliśmy się poprzez całe nasze dzieje poprzez ciężkie doświadczenia. To doświadczenie wyłoniło wielu patriotów przywódców. Miło jest uczestniczyć w demonstracjach pokojowych, oglądać centralne obchody Święta Niepodległości, wspaniałe defilady wojsk, słuchać przemówień ważnych osobistości, pod pomnikami bohaterów składać kwiaty, zapalać znicze na grobach żołnierzy. Jak odświętnie wygląda nasz kraj: gmachy państwowe, domy, ulice, udekorowane polskimi flagami. Dla dzieci i młodzieży jest to wspaniała lekcja patriotyzmu ukazująca przeszł ość naszego ukochanego kraju. W tak radosnym dniu należy cieszyć się wolnością, suwerennością. Co roku z rosnącym smutkiem patrzę , jak Święto Niepodległości zmienia swój charakter.Staje się świętem burd, mowy nienawiści, wykluczeń. Patrzę na tłumy młodzieży, rzucające petardy,race, wykrzykujące obraźliwe hasła i zastawiam się , czego chcą, o co walczą? Może przyczyną jest dobrobyt?Może nieznajomość historii Polski przysłoniła zdrowe myślenie?
Moim zdaniem hasła powinny brzmieć Polska jest piękna, wzniesiona z ruin i zniszczeń wojennych przez naszych dziadków. Pracujmy dla Polski – nauką, pracą, tolerancją, pomnażajmy jej dom brobyt. Cieszy mnie, że w roku 2015 obchody Święta Niepodległości miały inny charakter. Manifestacje przebiegały spokojnie. Wierzę w młodzież polską, w jej rozwagę i mądrość. Wierzę, że zrozumie, że w jedności siła. Polska bez podziałów – niech to będzie przewodnie hasło.
W kształtowaniu uczuć patrotycznych, ogromną rolę winna spełniać polska szkoła. Programy szkolne jak dotąd mało lekcji poświęcają nauce historii. Szkoły powinny zainteresować młodych ludzi historią, prowadzić edukację patrotyczną, ukazywać piękne wzorce naszych bohaterów narodowych. Istnieje wiele pomysłów, wystarczy trochę inwencji twórczej ze strony nauczycieli historii.Należy rozwijać zainteresowanie, poznawać przeszłość naszego narodu, który może być i jest przykładem dla innych. Polacy potrafią walczyć o „wolność waszą i naszą”. Bądźmy z tego dumni.
W związku z obchodami Święta Niepodległości, najczęściej ograniczamy się do organizowania apeli na terenie szkoły. To stanowczo za mało. Młodzieży należałoby w sposób interesujący przedstawić wydarzenia z naszej bolesnej historii. Mam na myśli organizowanie wycieczek do miejsc związanych z odzyskaniem niepodległości, a takowe w Polsce są.
Patriotyzm utrzymujemy na konkretnej kulturze i obyczajach i to należy młodzieży ukazywać. Przez niektórych patriotyzm jest różnie rozumiany. W patriotyzmie nie ma miejsca na nienawiść dla innych narodów. Inne jest pojęcie nacjonalisty, który uważa, że jego naród jest najlepszy, wywyższa go ponad inne, nie ma szacunku do innych narodów.
Pamiętam jako dziecko sześcioletnie i z opowiadań mojej Matki, że nasze ziemie były gościnne. W Polsce mieszkało wiele różnych narodowości. Polska była różnorodna. Byli tu Żydzi, Ukraińcy, Litwini, Tatarzy. Akceptował to nasz wódz narodowy Józef Piłsudzki. Żydów uważał za narodowy element rzeczywistości polskiej i obca mu była ksenofobia. Nie było widocznego muru, który by dzielił nasz kontynent.
Obecnie zauważa się w organizacjach takich jak Młodzież Wszechpolska, Ruch Narodowy wiele agresji i braku zrozumienia dla ludzi o innym pochodzeniu, kolorze skóry, przekonaniach religijnych. Młodzież ta ukazuje swój egoizm, zanika wrażliwość na wartości życia ludzkiego i godność każdego człowieka. Obrzucanie inwektywami, wykrzykiwanie haseł „Polska dla Polski” i „Polska dla Polaków” budzi wielki niesmak i nie przynosi chluby naszemu narodowi. Czy tak postępują chrześcijanie, katolicy? Zgadzam się z tym, że jest demokracja, wolność słowa, wyrażanie swoich myśli, ale są granice, którch nie można przekraczać. Przytoczę słowa Jana Pawła II: „demokracja bez wartości, przeradza się w totalitaryzm”. Racją bytu każdego państwa jest suwerenność społeczeństw, Narodu, Ojczyzny – my Polacy najbardziej to doceniamy. Nauczyliśmy się poprzez całe nasze dzieje poprzez ciężkie doświadczenia. To doświadczenie wyłoniło wielu patriotów przywódców. Miło jest uczestniczyć w demonstracjach pokojowych, oglądać centralne obchody Święta Niepodległości, wspaniałe defilady wojsk, słuchać przemówień ważnych osobistości, pod pomnikami bohaterów składać kwiaty, zapalać znicze na grobach żołnierzy. Jak odświętnie wygląda nasz kraj: gmachy państwowe, domy, ulice, udekorowane polskimi flagami. Dla dzieci i młodzieży jest to wspaniała lekcja patriotyzmu ukazująca przeszł ość naszego ukochanego kraju. W tak radosnym dniu należy cieszyć się wolnością, suwerennością. Co roku z rosnącym smutkiem patrzę , jak Święto Niepodległości zmienia swój charakter.Staje się świętem burd, mowy nienawiści, wykluczeń. Patrzę na tłumy młodzieży, rzucające petardy,race, wykrzykujące obraźliwe hasła i zastawiam się , czego chcą, o co walczą? Może przyczyną jest dobrobyt?Może nieznajomość historii Polski przysłoniła zdrowe myślenie?
Moim zdaniem hasła powinny brzmieć Polska jest piękna, wzniesiona z ruin i zniszczeń wojennych przez naszych dziadków. Pracujmy dla Polski – nauką, pracą, tolerancją, pomnażajmy jej dom brobyt. Cieszy mnie, że w roku 2015 obchody Święta Niepodległości miały inny charakter. Manifestacje przebiegały spokojnie. Wierzę w młodzież polską, w jej rozwagę i mądrość. Wierzę, że zrozumie, że w jedności siła. Polska bez podziałów – niech to będzie przewodnie hasło.
